9 osób LGBTQ+ wyjaśnia, jak kochają, nienawidzą i rozumieją słowo „queer”

Po raz pierwszy poznałam słowo „dziwaczny”, kiedy miałam 12 lat, kiedy chodziłam po samochodzie, żeby pomóc mamie rozładować zakupy. Powiedziałem jakiś bezczelny komentarz, kilka żartów. Podniosła głowę, spojrzała na mnie i powiedziała: Nie zachowuj się dziwnie. Nadal czuję ukłucie jej słów.



Jakie to niezwykłe, że zaledwie kilka lat później pokolenie ludzi zaczęło używać słowa, które kiedyś kojarzyło się z tak wielką nienawiścią i przemocą, by uzbroić się. Dziś słowo queer jest dla nas sposobem na stworzenie przestrzeni dla tych, których odmienił ruch na rzecz praw LGBTQ+, normy społeczne i obyczaje oraz przestarzałe pojęcie płci. W zależności od tego, kogo zapytasz, istnieje milion sprzecznych znaczeń tego słowa. Wielu nadal postrzega to jako poniżający oszczerstwo. Wielu innych przyjmuje to z dumą.

Queer nie jest pierwszym tego rodzaju słowem, które można odzyskać. Ale w przeciwieństwie do innych, queer wydaje się reprezentować nas wszystkich. To słowo naładowane tyloma znaczeniami, emocjami i perspektywami historycznymi, ile jest odcieni tożsamości LGBTQ+. Aby zbliżyć się do jej zrozumienia, szukaliśmy dziewięciu perspektyw od tych, którzy używają jej na temat tego, co dla nich oznacza queer.

Tai Farnsworth, pisarz (ona/ona)



Dorastając, identyfikowałem się jako biseksualny. Chociaż nadal czuję się komfortowo z tym terminem, nie zawiera on niuansów mojej seksualności. Queer czuje się dla mnie lepiej, bo tak naprawdę jestem biseksualna i homoromantyczna.

Oto, co to oznacza. Chociaż uważam, że cisgenderowi mężczyźni są atrakcyjni, nie jestem autentycznie sobą, kiedy się z nimi spotykam. Dla mnie biseksualność oznacza pociąg seksualny do wszystkich płci i ekspresji płciowej, ale homoromantyzm oznacza, że ​​mam romantyczne uczucia tylko w związkach queer. Ponieważ jest to trochę skomplikowane, mówię po prostu queer.

„Nawet jako oszczerstwo to słowo określało tych, którzy istnieją poza tym, co nakazuje społeczeństwo”. — Steven „Z” Patton



Steven Z Patton, działacz społeczny i mówca publiczny (on/ona/oni)

Tożsamości są osobiste, ale są również tym, jak się reklamujemy, więc często są również bardzo poszlakowe. Na przykład jestem queer, trans, niebinarny i meksykański, i w ten sposób wyrażam się partnerowi. Ale rozmawiając z kimś, z kim mam trudny związek, będę po prostu gejem.

Mam 33 lata. Kiedy byłem dzieckiem, queer był pejoratywnym. Dzieciaki z sąsiedztwa grały w grę zwaną „smear the queer”. Rzucałbyś piłką nożną w tę i z powrotem, a ktokolwiek ją złapał, był dziwaczny dla wszystkich. Więc tak, walenie z queerem było dosłownie rytuałem z dzieciństwa.

W gimnazjum dzieci chodziły za mną do domu, nazywając mnie pedałem, pedałem i nie tylko. Jako dorosły byłem nękany tymi samymi obelgami. Więc rozumiem, dlaczego pokolenia przede mną wzdragają się na słowo.



To powiedziawszy, wiem, jak wzmacniające jest odzyskiwanie słów, które zostały użyte, aby nas skrzywdzić, i doceniam queer szczególnie, ponieważ zawsze niosło ono poczucie nieokreślonej abstrakcji. Nawet jako oszczerstwo, słowo to opisuje tych, którzy istnieją poza tym, co nakazuje społeczeństwo, więc dobrze jest, że termin ten przeciwstawia się wszelkim ograniczeniom miłości i siebie, jakie nałożył na nas świat.

Kristy Zoshak, queer wiedźma (ona/ona)

Jestem 40-letnią kobietą, która identyfikuje się jako queer. W gimnazjum wiedziałem, że pociągają mnie chłopcy i dziewczyny. Umawiałam się z kilkoma kobietami, zanim poślubiłam mężczyznę. Związek był obraźliwy, więc odszedłem i zacząłem spotykać się z człowiekiem niezgodnym z płcią.



Na tym etapie mojego życia, biorąc pod uwagę moje doświadczenia, queer wydaje mi się bardziej inkluzywny. Wiem, że różni ludzie mają różne perspektywy, ale dla mnie jest to pojęcie zbiorcze, które do mnie przemawia.

Daniel Reynolds, redaktor mediów społecznościowych w Adwokat (on/on)

Jako synonim nie heteroseksualnego, queer jest świetnym słowem-parasolem dla szerokiej gamy osób o szerokim spektrum orientacji seksualnych i tożsamości płciowych. Uwielbiam inkluzywność tego terminu, ale dla siebie wolę geja ze względu na jego specyfikę.

wesoły jasno komunikuje, że jestem mężczyzną, który interesuje się innymi mężczyznami. Co więcej, moje preferencje dla „gejów” przemawiają do mojego wieku. Mam 33 lata i queer nie był powszechnie używany, kiedy wychodziłem. Myślę, że z etykietą queer znajdziesz odwrotną korelację między wiekiem a wygodą.

Poprzednie pokolenia mają silną awersję do tego terminu. Jak Adwokat Redaktor mediów społecznościowych 's, rutynowo obserwuję sprzeciw wobec queer (gdy pojawia się na przykład w nagłówku) ze strony starszych gejów, którzy znają to słowo tylko jako oszczerstwo. To część historii tego terminu — to było (i nadal jest) słowo używane do zranienia nas, które zostało odzyskane.

Rekultywacja jest potężna, ale rozumiem również, że ci, którzy przeżyli niektóre z najczarniejszych dni prawnej i społecznej dyskryminacji, nie czują się komfortowo, używając oszczerstw, które czasami były używane wraz z przemocą fizyczną w uroczysty sposób. Jego użycie, nawet w przestrzeniach LGBTQ, wywołuje u niektórych ludzi.

Vonte Abrams, artysta merchandisingu wizualnego (oni/oni)

Kiedy dorastałem, queer nie był terminem, który słyszałem jako uzbrojony – przynajmniej nie tak bardzo jak pedał – więc zdaję sobie sprawę, że brakuje mi pewnej emocjonalnej reakcji związanej z jego użyciem.

Dla mnie queer obejmuje moją tożsamość seksualną jako kogoś, kto czuje się niekomfortowo z prezentacją binarną. Obejmuje to również moje naganianie przywilejów cisgenderowych i heteronormatywnych oraz przecięcie tych przywilejów z przywilejami białych. Etykiety LGBT+ mają tendencję do zakładania pochodzenia binarnego, a ich użycie zbiega się z ruchem społecznym, który dąży do asymilacji i wymazuje istnienie tożsamości niebinarnych. Używanie queer jako uniwersalnego terminu, celowo lub nie, ucisza ten ważny głos na marginesie.

Moja dziwność obejmuje ten głos, mój głos, jako czarnej, przypisanej do mężczyzny, niebinarnej osoby, która ostro krytykuje status quo. Przyjmuję niebinarny, ponieważ jestem z natury androgyniczny — dojrzewanie dało mi fizyczną i emocjonalną mieszankę cech męskich i żeńskich. Z biegiem czasu nauczyłem się, że poruszanie się po społecznych regułach prezentacji binarnej zawsze będzie dla mnie wyjątkowym wyzwaniem. Queer pomaga mi stawić czoła temu wyzwaniu.

„Queerness wyzwala mnie, pokazując mi, że życie nienormatywne jest zdrowe i wartościowe”. — Chris Donaghue

Faati, naukowiec (ona / oni)

Wierzę w odebranie mocy słowom używanym do odczłowieczenia nas. Mówię czarnuchu regularnie i uwielbiam móc to mówić, ponieważ przypomina mi to podwójny związek, jaki wszyscy czarni ludzie utrzymują z naszą czernią. Ta radość z czerni jest powiązana ze smutkiem, gdy dowiadujemy się, jak bardzo wasi ludzie wycierpieli z powodu tej czerni. Tak więc lubię odzyskiwanie obelg. Jednak, tak jak nie nazwałbym każdego czarnoskórego czarnuchem, nie nazwałbym queerem każdej osoby LGBT, tylko tych, którzy identyfikują się z tym terminem.

Dr Chris Donaghue, terapeuta seksu i autor książki buntownicza miłość (on/on)

Queer kwestionuje założoną binarność tożsamości seksualnej i płciowej. Wielu używa tego terminu jako synonimu geja, ale dla mnie nie ma to znaczenia. Queer dotyczy nienormatywności, kreatywności i różnorodności daleko wykraczającej poza kulturę homonormatywną.

Tożsamość gejowska stereotypowo wiąże się z oczekiwaniami dotyczącymi płci, polityki, standardów ciała i pragnień seksualnych, które dla wielu ludzi są przytłaczające. Dla nas queer pozwala na budowanie społeczności z tymi, którzy nie wyznają gejowskich standardów.

Queer wyzwala mnie, pokazując mi, że życie nienormatywne (życie poza ideałami toksycznej męskości, femmofobię, bycie na górze lub na dole lub wyłącznie umawianie się z cis mężczyznami) jest zdrowe i wartościowe. Pysk queer stosuję do mojej pracy w psychologii, gdzie queeruję wszystko, co psychologia, kultura i media powiedziały nam o tym, jak kochać, odnosić się, wyrażać i uprawiać seks.

„Ceer uprawiający seks na oklep na zapleczu klubu może nie utożsamiać się z terminem „queer” lub myśleć o swoich działaniach jako o polityce, ale odrzucając to, co społeczeństwo mówi, że powinien robić, jest queer”. — Jason Orne

Lear D., informatyk (on/on)

Widok gejowskich przyjaciół odzyskujących queer sprawia, że ​​jestem szczęśliwy z ich powodu, ale wciąż mam ambiwalentne wątpliwości co do tego, że termin ten jest odzyskiwany (nabywany? kooptowany? rozszerzany?) przez młodsze pokolenia, aby oznaczał wszystko, co chcą, by oznaczał.

Z jednej strony cieszę się, że młodzi ludzie nie będą musieli tak mocno walczyć jak ja o inkluzywność. Z drugiej strony mam wrażenie, że patrzę, jak młodzi ludzie kradną historię tym, którzy walczyli o nią i umierali za nią, i zamieniają ją w coś, co czasami jest zarówno potężne, jak i farsowe.

Jestem transseksualistą. Kiedy byłam młodsza, identyfikowałam się jako biseksualna, ale teraz identyfikuję tyle samo rzeczy: transpłciową, transseksualną (jestem obojgiem) i nie tylko. Zmierzyłam się z moją tożsamością płciową, gdy miałam 38 lat, rozpoczęłam transformację społeczną w 2018 roku i rozpoczęłam transformację medyczną w styczniu ubiegłego roku. W tym momencie nie czuję, że jakiekolwiek uwikłanie seksualne, w które się wpadam, może być czymś innym niż queer.

Jason Orne, doc. Profesor socjologii na Uniwersytecie Drexel i autor Boystown: Seks i społeczność w Chicago (on/on)

Jak wspomniałem w mojej książce, queer ma trzy nakładające się (ale nie równoznaczne) znaczenia. Nakładanie się tych znaczeń powoduje to, co nazywam konceptualną inflacją tego terminu. Mówiąc najprościej, ludzie używają tego słowa i identyfikują się z nim, i zakładają, że inni mają na myśli to samo, co oni.

Po pierwsze, queer jest pojęciem parasolowym. Zamiast używać zupy alfabetu LGBTQQIIAAPSS+, queer obejmuje każdą tożsamość, związek, zachowanie lub pożądanie, które nie jest cigenderowe, nieheteroseksualne. Używam queer w ten sposób, ponieważ myślę, że obejmuje to wiele różnych sposobów, w jakie ludzie nie są cispłciowi i/lub nie są heteroseksualni.

To powiedziawszy, queer jako termin parasolowy jest bardzo spłaszczony, a to spłaszczenie jest tym, z czym niektórzy ludzie — mianowicie ci, którzy identyfikują się z queerem jako rodzajem lewicowej politycznej postawy pozbawionej tożsamości — mają problem. Nie używają queer jako terminu oznaczającego wszystkie definicje, ale raczej jako brak definicji. Skoro każdy jest wyjątkowy w swoich pragnieniach, zachowaniach i społecznościach, czy ich tożsamość nie powinna być unikalna? Niektórzy używają słowa queer na określenie tej wyjątkowości.

Mówię, że to użycie jest lewicowe, ponieważ odkryłem, że wiąże się ono z rodzajem ultralewicowej politycznej krytyki struktur władzy (która często pojawia się, jak ja i inni wskazywaliśmy, jak głębokie błędne odczytanie Foucaulta). To jest queer, którego zobaczysz na queerowym wydarzeniu politycznym, queer z polityką tożsamościową, która paradoksalnie często mówi, że prawda o jakiejś sprawie może pochodzić tylko od kogoś, kto ma odpowiednią kombinację zmarginalizowanych tożsamości, by mówić na ten temat.

To paradoksalne, ponieważ ci queerowi lewicowcy są zwykle biali, a swoje wydarzenia i problemy wzbogacają w pewien rodzaj różnorodności w liczbach. Nazywam to podejście queernormatywnością. Podobnie jak heteronormatywność, identyfikują właściwy sposób bycia queerem i twierdzą, że wszyscy inni postępują z queerem niewłaściwie.

Trzecia grupa ludzi, którzy posługują się queerem, odrzuca twierdzenie, że można być queerowym, i to właśnie odrzucenie właściwego sposobu robienia czegokolwiek sprawia, że ​​są queer. To queer jak queer radykalny seks, queer zakorzeniony w antyszacunku i nastawiony na zabawę i przyjemność. Osoby queer w tym duchu mogą nie identyfikować się z tym terminem, ale odrzucają normalność i są zaangażowani w życie alternatywnego stylu życia, który kładzie nacisk na przyjemność w świecie przemocy.

Queer uprawiający seks na oklep na zapleczu klubu może nie utożsamiać się z terminem queer lub uważać, że ich działania są polityczne, ale odrzucając to, co społeczeństwo mówi, że powinni robić, są queer.

Jak powiedziałem, te terminy nakładają się na siebie. Utożsamiam się jako queer: queer w moim odrzuceniu poważania, queer, ponieważ moja tożsamość nie mieści się w prostych ramkach, takich jak wesoły czy mężczyzna, a queer, ponieważ leżę gdzieś w tym parasolu tożsamości niehetoroseksualnych, niecigenderowych. Powiedziałbym obcej osobie, że jestem gejem, ponieważ zakładam, że nie są przygotowani, by zrozumieć, że ja nie jestem.

Dziwne są te wszystkie rzeczy. A dla niektórych to żaden z nich — to tylko oszczerstwo rzucone na nas za bycie innym. Ale jestem inny i to mi się podoba.