Jak to jest wyjść z szafy, o czym opowiada 13 dumnych gejów

Trzy zdjęcia mężczyzn na imprezach Pride

AskMen



Członkowie społeczności LGBTQ + dzielą się swoimi osobistymi historiami o wychodzeniu

Sean Abrams 8 czerwca 2020 Udostępnij Tweet Trzepnięcie 0 akcji

Za decyzją jednostki o wyjściu na jaw stoi wielka waga.

Żadne dwa doświadczenia nie są takie same, z różnymi powodami ich podejścia i decyzji o przyjęciu seksualności w tym konkretnym momencie ich życia. Wyjście z domu też nie jest łatwym procesem, a nie wszyscy członkowie społeczności LGBTQ + mają z drugiej strony system wsparcia, który akceptuje ich takimi, jakimi są, ostatecznie decydując się zignorować to, co mają do powiedzenia.





A nawet jeśli raz wyszedłeś do rodziny i przyjaciół, ci, którzy byli poza ukryciem przez wiele lat, wciąż mają za zadanie wielokrotnie wyjaśniać swoją seksualność nieznajomym, współpracownikom i innym różnym znajomym.



ZWIĄZANE Z: Najlepsze strony randkowe dla gejów i LGBTQ +

Jestem gejem. Och, właściwie jestem gejem. Nie, nie prosto - jestem gejem.



Szczerze mówiąc, nie ma dobrego ani złego czasu, kiedy powinieneś wyjść. Kiedy jednak to robisz, poczucie wolności jest jak żadne inne.

Ponieważ czerwiec był miesiącem, który podkreśla społeczność LGBTQ + w całym jej blasku i chwale, mieliśmy 13 różnych gejów, którzy mówili o tym, jak wyszli, jakie były ich doświadczenia i jak ukształtowało to, kim są dzisiaj. Oto ich historie:

Sól, 26

Mężczyzna trzyma flagę dumy

Moja historia była PODRÓŻĄ, aczkolwiek całkiem pozytywną. Całkowicie wyszedłem, gdy miałem 23 lata w 2017 r. Wcześniej planowałem rozpocząć ten proces po ukończeniu college'u w 2015 r. Miałem podwójne życie przez sporą część 2015–2016 oglądania obu mężczyzn i kobiety. Zacząłem mówić ludziom, że nie byłam tak bliska prawdy o moim byciu gejem. Zawsze było tak emocjonalnie (jestem bardzo wrażliwy i płaczę przy wszystkim). Czułam, że trudniej było powiedzieć ludziom, z kim jestem bliżej, ponieważ tak dużo o mnie wiedzieli, a ja ukrywałam tę ogromną część swojego życia.



Chciałem powiedzieć o tym swojej rodzinie, ale pewnego ranka, kiedy ich odwiedzałem, mama od razu zapytała mnie, czy jestem gejem przy śniadaniu. Wszystko, co musiałem zrobić, to odpowiedzieć i powiedzieć „tak”, co wykonałem. Doprowadziło to do bardzo wzruszającego dnia, w którym opowiadałem każdemu członkowi rodziny po kolei. Dodam, że to wszystko zostało zrobione podczas weekendu z okazji Dnia Ojca ... Przewijając rok do przodu, poczułem się bardziej komfortowo i zacząłem publikować więcej „gejowskich” treści w mediach społecznościowych. W końcu moja rodzina pozwoliła mi powiadomić wszystkich o tym sekrecie, zwłaszcza że inni członkowie rodziny zaczęli kwestionować moją seksualność moim rodzicom. Zrobiłem jeden duży post na Facebooku, aby zająć się wszystkimi przyczynami.

Byłem jednym ze szczęśliwców, ponieważ otrzymałem ogromne wsparcie zarówno od rodziny, jak i przyjaciół z całego świata. Chcę również zwrócić uwagę na ten bardzo ważny szczegół: spotykałem się z kimś przez większość tego procesu ujawniania się i nie mogłem tego zrobić bez niego. Jestem zawsze wdzięczna.

Javier, 29 lat

Patrząc wstecz na moją nadchodzącą podróż, wydaje mi się, że jest to niezgodne z rzeczywistością. Plotki o mojej seksualności zawsze mnie dręczyły, ale udało mi się dotrzeć do college'u bez wychodzenia z nikogo. Dorastając jako wojskowy bachor, ciągłe poruszanie się pozwoliło mi utrzymać przyjaźnie na powierzchni. Mój sekret był bezpieczny. Wieloletnie dorastanie w kościelnych grupach młodzieżowych i szkółce niedzielnej jeszcze bardziej umocniło ten wstyd.



Nigdy nie byłam gotowa do wyjścia, ale alkohol w zabawny sposób obniża naszą obronę. Po odciągnięciu na bok jednego z moich najlepszych przyjaciół latem przed pierwszym rokiem studiów, w końcu powiedziałem te 2 słowa, które tak długo mnie przerażały: jestem gejem. Nie wiem, czy spodziewałem się, że moje życie natychmiast zrobi 180, czy też wyłączy się jakiś wewnętrzny przełącznik i wreszcie będę wolny, ale tak się nie stało.

Przyznanie się do mojej dziwności nie oznaczało, że czułam się z tym dobrze. W rzeczywistości było to kilka lat ponownego uczenia się, jak być uczciwym wobec siebie i innych, powoli porzucając wszystkie mechanizmy obronne, które stawiałem przez całe życie. Skończyło się to tym, że moja najbliższa rodzina dowiedziała się z nieuczciwego posta na Instagramie 8 lat później. Nie tak, jak sobie wyobrażałem, że wyjdę do nich, ale są najgorsze sposoby. Wydaje mi się, że jest to sprzeczne z klimatem, ponieważ wciąż trwa. Będąc poza domem i dumnym, myślę, że zawsze będę nosić ze sobą jakąś część przestraszonego, zamkniętego dzieciaka.

Brandon, 28 lat

Mężczyzna z psem

Moje wyjście było takie mieszane. Zacząłem opowiadać znajomym, gdy miałem 15 lat, a wieści szybko się rozeszły. Ogólnie brak negatywnych reakcji ze strony przyjaciół, z wyjątkiem jednej: moja koleżanka myślała, że ​​jesteśmy na skraju randki, a ja myślałem, że już założyła, że ​​jestem gejem. Kiedy jej powiedziałem, zwymiotowała.



Moi rodzice byli mniej niż zadowoleni, zostałem wysłany na kilka miesięcy na chrześcijańską terapię, aby mnie wyprostować, i miałem wiele ograniczeń co do tego, gdzie mogłem być i jakich przyjaciół wolno mi było spędzać. W końcu się pojawili i teraz są bardzo pomocni, ale zajęło to lata! Jestem bardzo wdzięczny za to, że miałem wtedy moich wspierających przyjaciół i siostrę.

Powierzchnia, 29

Wybrałem się na tydzień do Tampy, aby odwiedzić mojego chłopaka w tym czasie. Była 2 nad ranem dzień przed moim lotem i oglądałem powtórki „prawdziwych gospodyń domowych” w domu moich rodziców. Mój tata obudził się i przeszedł obok salonu, pytając, dlaczego oglądam taką tandetną telewizję (GASP). W tym momencie pomyślałem ... to jest to. To moja chwila, aby powiedzieć to głośno jako 20-latek. Tata. Jestem gejem. Spojrzał na mnie w szoku. Jedyne słowa, które mogły od niego wyjść, to „kocham cię”. Wyszedł na spacer, a ja zacząłem budzić mamę i podzielić się tą samą wiadomością. Powiedziała: kocham cię, mój synu. Nigdy nie czułam się tak wolna. To było niesamowite uczucie nie ukrywać czegoś tak wielkiego w moim życiu. Od tamtej chwili nie czułem potrzeby, aby mówić z tego wielką uwagą do wszystkich, których spotkałem po drodze. To było po prostu to, kim jestem.

Anonimowy, 27

Wyjście z domu było dla mnie stopniowym procesem. Pierwszą osobą, z którą się spotkałem, był mój najlepszy przyjaciel, kiedy byłem pijany na parkingu Taco Bell. Poczułem lekką ulgę, ale wiedziałem, że to będzie dla mnie długi proces. Zajęło mi kolejny rok, zanim powiedziałem kolejnej osobie, którą była moja siostra. Potem stopniowo zacząłem mówić większej liczbie osób. Ogólnie nikt nie był zaskoczony i nikt mnie nie odrzucił, więc powiedziałbym, że było to dość płynne doświadczenie.

Billy, 31 lat

Mężczyzna na meczu tenisa

Gdy po raz pierwszy spotkałem się z rodzicami, miałem 16 lat. Pomyślałem, że najbardziej bezpośrednim sposobem będzie przypadkowe włożenie tego do rozmowy. Zawsze jedliśmy obiad z rodziną, wszyscy w 7. Moi rodzice okrążyli stół i zapytali, jak minął dzień; mój starszy brat mówił o treningu zapaśniczym, moja siostra powiedziała im, że nie zdała egzaminu, a ja skorzystałem z tego wstępu, żeby wyrzucić z siebie, jestem gejem. Moje rodzeństwo wiedziało - do diabła, wszyscy wiedzieli - ale było to coś, czego nikt nigdy nie wychował. Moi bracia i siostra parsknęli śmiechem, słysząc niezręczną ciszę, która potem nastąpiła, i w typowy dla Walsh kobiecy sposób chowania głowy przed wszystkim, o czym nie chcą rozmawiać, moja mama, Susan, mówi: Podaj sól. Przechodzić. Plik. Sól. W tym momencie wiedziałem, że to jest coś, w co nie będziemy zagłębiać się głębiej, więc zostawiłem to w spokoju.

Szybko do przodu o 4 lata. Moi rodzice organizowali imprezę sylwestrową, więc zapytałem, czy może przyjść kilku moich znajomych. Była tam jedna z moich najstarszych i najbliższych przyjaciółek, Melissa, dla której moja mama miała boner od dzieciństwa. Od gimnazjum naciskała na nas na randki, a to nie działo się z oczywistych powodów. Później w nocy moja mama rozmawia z Melissą o szkole, a ponieważ Susan wypiła kilka drinków, ponownie naciska na kwestię randek. Wiesz, ty i Billy bylibyście wspaniałą parą. Melissa odpowiada: Tak, cóż, jeśli skończymy jako singiel w wieku 35 lat, może spróbujemy. Susan podąża za nim: Ale po co czekać, jesteś piękna i mogłabyś mieć razem wspaniałe dzieci. Melissa zgadza się, mówiąc, że tak byśmy zrobili, a jeśli kiedykolwiek będzie chciał mieć dzieci, z przyjemnością oddam swoje jajka. Mamo, wciąż nie rozumiem, mówi, że nie rozumiem, dlaczego oboje nie chcielibyście spróbować. Więc biedna Melissa musiała zadać ostateczny cios, ponieważ nie jest zainteresowany mną ani kobietami, jest gejem, lubi penisa. I w idealnym, kinowym momencie piosenka się zmieniała i cała impreza usłyszała, że ​​lubi echo penisa w całym domu, zanim zaczęła się jakaś piosenka Flo Rida.

To wszystko, co musiała usłyszeć, twarz biedaka traciła swój kolor, zanim położyła się do łóżka. Następnie zadzwoniła do wszystkich moich ciotek i kuzynów, pytając, czy wiedzą, na co wszyscy odpowiedzieli z pewnym wariantem tak, duh. Rano poszedłem do jej pokoju, a ona obróciła się z fotela komputerowego, w szlafroku, w roztrzepanych włosach i okularach wielkości butelki po coli (bardzo John Roberts w My Son is Gay - uczcie się, jeśli nigdy widziałem) i mówi: Czy chcesz mi coś powiedzieć?

Nasza rozmowa była bardzo emocjonalna, ponieważ czuła się jak zła matka, która dowiedziała się ostatnia. Musiałem jej przypomnieć o wszystkich rzeczach, które robiłem, gdy dorastałem, a które były wyraźnymi znakami i że zawsze wiedziała, ale po prostu nie wiedziała, jak do tego podejść. Martwiła się o mnie, ponieważ świat był przerażającym miejscem w jej oczach dla geja, a nie chciała stracić mnie z powodu kogoś, kto jest nienawistny. Patrzę na jej ekran komputera, a ona szukała. Mój syn jest gejem, co mam powiedzieć, żeby go wesprzeć? Co za klejnot. Zawsze była moim największym zwolennikiem i nigdy nie przestała. Jest moją przejażdżką lub śmiercią, nawet gdy prosi mnie o podanie soli.

Ken, 31 lat

Wyjście dla mnie było podobne do wielu innych queerowych Amerykanów pochodzenia azjatyckiego, w których idea ratowania twarzy jest powszechna w naszych rodzinach imigrantów. Ze względu na potrzebę asymilacji kulturowej i, szczerze mówiąc, przetrwania, nasi rodzice prawdopodobnie nauczyli nas unikać wszystkiego, co mogłoby budzić kontrowersje, ze względu na to, aby nasze rodziny były na pierwszym miejscu. Może to objawiać się tłumieniem wielu osobistych rzeczy, co skutkuje opóźnieniem procesu lub jego całkowitym unikaniem. W moim przypadku wiedziałem, że byłem inny w młodym wieku, ale nie odniosłem się w pełni do tych aspektów mojej tożsamości aż do dziesięcioleci później.

W 2012 roku, po serii osobistych wyzwań i niefortunnych zdarzeń, zdecydowałem się powiadomić moją najbliższą rodzinę, że jestem gejem. Na szczęście pierwsza rozmowa z tatą i bratem była łatwa, ponieważ obaj byli niesamowicie wspierający. Jednak ten z moją mamą był inną historią.

Bycie pierwszym członkiem mojej rodziny z obu stron ma duże znaczenie i zdaję sobie sprawę, że jej obawy wynikają z tego, co inni członkowie dalszej rodziny mogą o mnie myśleć. W takich chwilach odwołuję się do książki Janet Mock Redefining Realness i tego, jak stwierdziła, że ​​ujawnienie się jest także procesem dla tych, z którymi się wychodzimy, zwłaszcza dla naszych bliskich. Musimy dać im czas na przetworzenie tego, ponieważ jest to ważna część naszego wyjścia. Danie mojej mamie przestrzeni do zadawania pytań to krok naprzód. Ponadto, gdy członkowie mojej dalszej rodziny wspierali moje wyjście i poznanie mojego chłopaka, pomogło jej dostać się do miejsca akceptacji.

Moja seksualność wciąż nie jest czymś, o czym zbyt często rozmawiamy, ale wiem, że moja mama bardzo na mnie zależy. Czego nie potrafi wyrazić komfortowo słowami, mogłem poczuć poprzez jej działania.

Thomas, 28 lat

Mężczyzna trzyma flagę dumy na ulicach miasta

Całe życie walczyłem ze swoją seksualnością i zastanawiałem się, kim jestem. Pochowałem się w szkole i pracy i nigdy nie czułem się komfortowo, otwierając się, gdy chodziło o rozmowy związane z moim życiem randkowym. Moje nastawienie polegało na tym, że jeśli wyróżnię się w innych dziedzinach, będę mógł się za nimi ukryć.

Moja chwila aha nadeszła podczas oglądania programu, który ostatecznie mnie uratował. Dan Levy stworzył wspaniałe miasto o nazwie Schitt’s Creek, w którym poznałem Davida Rose'a. Był postacią, której nigdy wcześniej nie widziałem, a która tak bardzo do mnie przemówiła. Nigdy nie rozumiałem, że nie muszę dopasowywać się seksualnie do pudełka i że istnieje spektrum między hetero a gejem. David otworzył oczy i sprawił, że zacząłem rozmawiać ze sobą o tym, kim jestem.

Wkrótce potem sytuacja zaczęła się kręcić i znalazłem się w naprawdę ciemnym miejscu. Skontaktowałem się z Centrum LGBT w Nowym Jorku, które zorganizowało mnie w programie wychodzącym przez Identity House. Co tydzień spotykałem się z niesamowitym doradcą zdrowia psychicznego, który uwolnił mnie od ciężaru, który nieustannie przybierałem.

Po raz pierwszy spotkałem się z moimi najlepszymi przyjaciółmi w moje 27 urodziny. Byliśmy tylko we trójkę w moim mieszkaniu na kolacji i pozwolili mi opowiedzieć moją historię i sprawili, że czułem się bezpiecznie w burzliwym czasie. Niedługo potem powiedziałem rodzicom, którzy są najbardziej kochającymi i wspierającymi ludźmi. Maszerowali obok mnie i moich przyjaciół podczas World Pride w 2019 roku. Wiem, że jestem zaszczycony tak pozytywnym doświadczeniem i wiem, że historia wszystkich nie jest taka jak moja, ale mam nadzieję na zmianę na świecie. Mam nadzieję, że moi przyjaciele i rodzina nadal będą dążyć do zmiany w przyszłości i jestem bardzo wdzięczny organizacjom takim jak Centrum LGBT w Nowym Jorku, które ratują życie i pomagają ludziom odkryć, kim są.

Ben, 28 lat

Mężczyzna na imprezie Pride

Miałem wtedy 27 lat, rozmawiałem ze wszystkimi moimi przyjaciółmi i większością mojej dalszej rodziny, ale zawsze miałem tę niewypowiedzianą zasadę #DontAskDontTell z rodzicami. Chodzi mi o to, że nie mam pojęcia, jak nigdy nie zapytali mnie wprost, po tym, jak zostałem wielokrotnie przyłapany na wymyślaniu własnego chorego do Janet Jackson w wieku 6 lat, lub wielokrotnie, kiedy chłopcy zostali na noc po college'u, ale kto to powie . Zawsze sobie wmawiałem, że rozmowa z nimi jest ważna tylko wtedy, gdy na poważnie spotykałem się z facetem, i to było dopiero w czerwcu 2018 roku, kiedy mój były i w końcu zrobiliśmy to oficjalnie. Zabrałem go ze sobą na imprezę w Provincetown 4 lipca i była duża szansa, że ​​umówimy się na spotkanie z moją rodziną, która również będzie w okolicy.

Zadzwoniłem do mamy w noc przed wyjazdem na Cape Cod - rozmowa przebiegała następująco:

Ja: Hej, chciałem tylko powiedzieć, że widuję się z tym facetem od kilku miesięcy i zabiorę go ze sobą do Cape Cod.
Mama: (długa pauza) Hmm, co masz na myśli mówiąc o „widzeniu” kogoś?
Ja: Mamo, mam na myśli randki. Spotykam się z facetem od 3 miesięcy.
Mama: Tak, ale myślałam, że zawsze umawiałaś się z dziewczynami?
Ja: Mmmm nie, nie bardzo.
Mama: Ale co z Danielle, Kelly, Steph ... nawet Mary?
Ja: Mamo, wszyscy byli moimi przyjaciółmi od gimnazjum, tylko przyjaciółmi.
Mama: Dobra, pieprzyć to, dopóki on cię uszczęśliwia.

Vadim, 28 lat

Część mnie zawsze wiedziała, że ​​jestem gejem, odkąd skończyłem 13 lat. Jednak ostatecznie uznanie tego zajmie mi kolejnych 13 lat. Zaczęło się tak, jak w przypadku wielu homoseksualistów - iskry seksualnego zainteresowania mężczyznami w młodym wieku, zaprzeczanie tym uczuciom, udawanie hetero i podział na przedziały.

Po ukończeniu college'u w 2014 roku i wejściu w świat zawodowy zaczęło mnie to ciążyć. Trudniej było utrzymać fasadę. W wieku 26 lat poznałem faceta, z którym miałem pierwszy quasi-prawdziwy związek; taki, który przetrwał wszystkie poprzednie rzuty. Trudno wyjaśnić, dlaczego i jak to się stało, ale było inaczej. Chodziliśmy na randki, gotowaliśmy i oglądaliśmy filmy - było dobrze. Nawet po tym, jak to się skończyło, zostało zasiane ziarno. Czy to może być prawdziwa rzecz?

Oglądając Miłość, Simon po raz pierwszy zmienił moje życie. Nigdy nie czułam się tak widziana w filmie o dorastaniu dla nastolatków. Widziałem dużo siebie w Simonie i jego historii o dojrzewaniu podczas bycia gejem. Wypłakałem oczy.

Byłem pod emocjonalnym wpływem tego homoseksualnego filmu, coraz bardziej otwarty na ideę związku po raz pierwszy w życiu i tuż za rogiem z Pride. Wyglądało na to, że ujawnienie się powinno być oczywiste, ale bałam się, jak zostanę osądzona. Co by ludzie powiedzieli?

Pierwszy raz, kiedy wyszedłem, był najtrudniejszy.

Miałem plany obiadowe z moimi dwoma najlepszymi przyjaciółmi i przynajmniej pięć razy nie udało mi się powiedzieć czegoś w ciągu nocy. Serce biło mi w piersi. Kiedy podwieźli mnie do mojego mieszkania, powiedziałem sobie: „Nie wysiadam z tego samochodu, dopóki im nie powiem”.

Po niezręcznej przerwie i potknięciu powiedziałem im. Powiedzenie komuś, że jestem gejem, było niewygodne i dziwne, ale była to jedna z największych ulg w moim życiu, kiedy odpowiedzieli jedynie bezwarunkową miłością i wsparciem. Największy ciężar moich pleców zniknął i poczułem się, jakbym miał rozpęd, by powiedzieć wszystkim, na których mi zależy.

Następnego dnia powiedziałem o tym mojemu bratu i reszcie moich bliskich przyjaciół. Odpowiedzi wszystkich były na swój sposób wspierające i kochające. Około tydzień później, przy wsparciu brata, powiedziałem o tym rodzicom. Ich reakcja była o wiele lepsza, niż się spodziewałem, nawet jeśli przyzwyczajenie się do tego pomysłu zajęło im trochę czasu.

Pod koniec tego miesiąca świętowałem swoją pierwszą dumę jako zewnętrzny wesoły. Od tego czasu życie tylko się poprawiło.

Torrean, 27

Dzień, w którym przyszedłem do mojej rodziny, był całkowicie nieplanowany i właściwie to nie ja zainicjowałem rozmowę. Jestem bardzo szczęśliwy, że urodziłem się w rodzinie, która już zawiera członków LGBTQ + w różnym stopniu, więc z pewnością nie wkroczyłem na żaden nowy poziom, ujawniając się. Nawet przy tej dynamice coś powstrzymywało mnie od pełnego posiadania mojej prawdy wobec moich bliskich. Moim początkowym planem było poinformowanie rodziny przed pójściem na studia, ale oczywiście wycofałem się z obawy przed odrzuceniem. Wracając do świąt Bożego Narodzenia na pierwszym roku, nie powiedziałem o tym nikomu poza kilkoma przyjaciółmi z college'u i potajemnie spotykałem się z facetem przez prawie 2 miesiące.

Będąc w domu na święta, moja siostra rzuciła okiem na jeden z moich SMS-ów, w których tęsknię za Tobą do faceta, z którym się wtedy spotykałem. Siedziałem na przednim siedzeniu samochodu, a ona z tyłu, więc nie zdawałem sobie sprawy, że widzi mój ekran. Od razu spróbowałem spisać związek jako bardzo bliski przyjaciel z college'u. Na szczęście nie poświęcono zbyt wiele czasu na tekst. Kilka dni później, kiedy przygotowywałem walizkę do powrotu do Nowego Jorku następnego ranka, moja mama zawołała mnie do swojego pokoju i natychmiast zamknęła za sobą drzwi.

Kiedy zamknęła drzwi, powiedziała: Wiesz, że kocham cię bardziej niż cokolwiek na tym świecie i wiesz, że nie obchodzi mnie, kogo kochasz - mężczyznę, kobietę czy nie. Jesteś moim synem bez względu na wszystko i nic, co mógłbyś zrobić, by tego nie zmieniło. Nie wyjdziesz ponownie, dopóki nie usłyszę od ciebie prawdy.

Natychmiast zalałem się łzami. Chociaż byłam na 99,9% pewna, że ​​moja mama uzyska pozytywną odpowiedź, trudno mi było samodzielnie zainicjować tę rozmowę. Godzinami rozmawialiśmy o moim wahaniu, kiedy jej o tym mówiłem, io tym, że zawsze wiedziała, ale czekała, aż sam to sobie uświadomię. Wyjaśniła, że ​​wzięła na siebie w końcu zainicjowanie rozmowy, ponieważ nie chciała, abym przyszedł do głowy, że muszę wieść oddzielne życie od niej. Poczuła fizyczny dystans między nami, odkąd właśnie przeprowadziłem się do Nowego Jorku, kiedy mieszkała w Mississippi. Odmówiła pozwolenia mi odejść, wiedząc, że jest coś innego, co może ostatecznie odciągnąć mnie od niej z powodu strachu z mojej strony.

Mama pomogła mi dzielić całe życie z resztą rodziny. Mam ogromne szczęście, że to było doświadczenie, które miałem. Dla wielu innych, zwłaszcza ze społeczności czarnej, ich doświadczenia są dalekie od pozytywnych. Podczas gdy czekamy na dzień, w którym wychodzenie nie jest już konieczne ze względu na edukację, widoczność i akceptację, mam nadzieję, że inni członkowie LGBTQ + mogą znaleźć podobne systemy wsparcia podczas swoich podróży, czy to z krwi, czy z wybranej rodziny.

Myles, 27 lat

Człowiek przy selfie

Zacząłem wychodzić latem, idąc na drugi rok studiów. Na początku semestru poszedłem na Tulane University w Nowym Orleanie, aby porozmawiać o tym z jednym z moich najlepszych przyjaciół. Po tym, jak jej powiedziałem, poszliśmy do baru na kampusie The Palm, gdzie spotkałem gościa z college'u w innym stanie. Poszliśmy do jakiegoś mieszkania na szczycie baru, gdzie mieszkał na kanapie jakiejś dziewczyny ze stowarzyszenia. Nie spaliśmy całą noc, grając w kije brzuszne & hellip; jeśli rozumiesz co mam na myśli. Kiedy się obudziłem, zdałem sobie sprawę, że wyglądało na to, że zostałem uduszony. Moja szyja była całkowicie czarno-niebieska, pokryta hickie. To było cudowne pierwsze spotkanie, dziękuję Tinder.

Kiedy wróciłem do szkoły, nadal nie wychodziłem do moich przyjaciół. Zaraz po przyjeździe cały mój dom spojrzał na mnie, pytając, kto zostawił ślady na szyi. Moja odpowiedź: nazywał się Zackary. Mój współlokator odpowiedział: Nie spodziewałem się, że zacznie się mój poniedziałkowy poranek, ale dobrze dla ciebie. Wygląda na to, że lubisz szorstkość.

Potem było całkiem gładko z resztą moich przyjaciół z college'u. Wszyscy wiedzieli o tym w ciągu następnego dnia, a ja pod koniec tygodnia zacząłem spotykać się z prezydentem naszej rywalizującej wspólnoty. Te imprezy bractwa były świetną zabawą.

Sean, 28 lat

Człowiek przed znakiem Fire Island Pines

Moje pierwsze doświadczenie seksualne z facetem miało miejsce dopiero w wieku 21 lat, kiedy byłem studentem college'u, który nie miał pojęcia, jak to, do cholery, jest być z kimkolwiek, naprawdę. Po 2 latach określania siebie jako biseksualnego, dopiero po ukończeniu studiów w końcu ugryzłem kulę, wychodząc na świat jako pełnowartościowy homoseksualista. Inspiracja pochodziła z mojego pierwszego stałego kontaktu z kolegą z college'u, który był o rok młodszy. Po odwiedzeniu szkoły i wylądowaniu w jego łóżku (nie wiedziałem, że jest gejem, dopóki jego penis nie był w mojej dłoni), co najmniej raz w miesiącu robiłem wycieczki. Kiedy moja mama zaczęła kwestionować te wycieczki, skorzystałem z okazji, aby wyjaśnić dlaczego. To dlatego, że chciałem się z kimś zobaczyć, powiedziałem. Nazywa się Richie.

Moja mama natychmiast zapytała, czy jestem gejem, co & hellip; cześć, z perspektywy czasu, czy nie było to oczywiste? Jeśli kaseta z Britney Spears i oglądanie serialu Charmed nie były martwą gratką, to tak. Twierdziła, że ​​wiedziała przez cały czas, zastanawiała się, dlaczego nie wyszedłem wcześniej, i upewniła się, że powiedziałem mi, że jestem jej synem, którego kochała bez względu na wszystko. Pomimo, że powiedziałem, że powiem reszcie mojej najbliższej rodziny, zrobiła to dla mnie (coś, z czym początkowo się kłóciłem), ale ostatecznie oszczędził mi kłopotów.

Wychodzenie do moich przyjaciół było w większości bezproblemowe, nawet moi niewiarygodnie prostoliniści z drużyny zapaśniczej. Wiem, że wielu ludzi LGTBQ + nie może tego powiedzieć i wiem, że powinienem być wdzięczny za szczęście w mojej sytuacji. Nie mógłbym być bardziej wdzięczny za system wsparcia, jaki mam, i jestem taki, niesamowicie dumny, że jestem członkiem tej społeczności.

Możesz też kopać: